வியாழன், 13 செப்டம்பர், 2018

Bala Murugan

ஏழு தமிழரின் விடுதலை
(ச.பாலமுருகன்)

இராஜீவ் காந்தி கொலை வழக்கில் குற்றவாளிகளாக தண்டிக்கப்பட்டுள்ள பேரறிவாளன் உள்ளிட்ட ஏழு பேரின் விடுதலைக்கான பயணம் கடந்த 27 ஆண்டுகளாய் தொடர்ந்துள்ளது. அற்புதம் அம்மாள் இப்போராட்ட்த்தில் முன்னோடியாக நின்று வருகின்றார். தமிழ் சமூகத்தின் பொது கருத்தாய் ஏழு பேரின் விடுதலை மாறியுள்ளது.

மத்திய அரசின் முழு சம்மத்துடன் மட்டுமே இவர்களின் விடுதலையை உறுதி செய்ய முடியும் என (consult means consent ) என்று வழங்கப்பட்ட முந்தைய உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பானது மாநில அரசுக்கு அரசமைப்புச்சட்டம் வழங்கியுள்ள மன்னிக்கும் அதிகாரத்தை முழுதும் பறிக்கும் வகையில் இருந்தது. ஆனால் அந்த தீர்ப்பானது தற்போது உச்சநீதிமன்றம் மாற்றி ,மாநில அரசு தன் மன்னிக்கும் அதிகாரம் மூலம் ஆயுள் சிறைவாசிகளை விடுவிக்கலாம் என தெளிவு படுத்தியுள்ளது.

நமது அரசியலமைப்புச்சட்ட்த்தில் உள்ள மன்னிக்கும் அதிகாரம் அரசர்களுக்கு உள்ள மன்னிக்கும் அதிகாரத்தின் தொடர்ச்சியாகும். இந்திய அரசியலமைப்பு உருவாவதற்கு முன் இந்த அதிகாரம் 1935 ஆண்டு இந்திய சட்ட்த்தில் 295(1) பிரிவிலும் மற்றும் 402 A குற்றவியல் நடைமுறை சட்ட்த்திலும் கவர்னர் ஜெனரல் மற்றும் மாநில கவர்னருக்கு கொடுக்கப்பட்ட்து. ஆனால் இதில் கவர்னர் சிறியவர் ,கவர்னர் ஜெனரல் பெரியவர் என்று குறிப்பிடவில்லை. இந்திய அரசமைப்பு சட்டத்தில் இந்த மன்னிக்கும் (remission) அதிகாரம் மாநில கவர்னருக்கு பிரிவு 161 மற்றும் குடியரசுத்தலைவருக்கு 72 கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ளது.

ஆனால் மாநில கவர்னரோ குடியரசுத்தலைவரோ தங்களின் சுய விருப்பு வெறுப்பு அடிப்படையில் எந்த முடிவும் எடுக்க அதிகாரம் இல்லை. மாநில ஆளுனர் மாநில அமைச்சரவை முடிவையும் , குடியரச்த்தலைவர் மத்திய அமைச்சரவை முடிவையும் நடைமுறைப்படுத்தவேண்டியவர்கள் மட்டுமே.

பேரறிவாளன் உள்ளிட்ட ஏழுபேரின் விடுதலையில் சட்டமன்றத்தில் மறைந்த முதல்வர் ஜெயலலிதா எடுத்த கொள்ளை முடிவான விடுதலை என்பதை ஆளும் ஆ.தி.மு.க ஆட்சி பரிந்துரை செய்யும் என எதிர்பார்க்கின்றோம். ஆளுனர் மாநில அமைச்சரவையின் பரிந்துரையினை ஏற்று உடனே அவர்களை விடுவிக்க வேண்டுமே அன்றி அவருக்கென எந்த முடிவெடுக்கும் அதிகாரத்தையும் சட்டம் வழங்கவில்லை.பல உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்புகள் இதனை உறுதி செய்துள்ளது. மேலும் சென்னை உயர்நீதினறத்தின் கீழ் கண்ட தீர்ப்பில் மேலும் தெளிவாக இதனை உறுதி செய்துள்ளது.
.
S.A.Miyajan vs Union Of India Represented By Its on 5 February, 2014) https://indiankanoon.org/doc/42178545/
( para 21)

மரண்தண்டனைக்கு எதிராக தமிழகம் எழுந்து நின்றதாலேயே ஏழு உயிர்கள் காப்பாற்றப்பட்ட்து.இருபத்தி ஏழு ஆண்டுகளுக்கு பின்னராவது குடும்பங்களுடன் ஒரு சராசரி வாழ்க்கை இவர்கள் வாழ தமிழக அரசு அதன் அமைச்சரவை மூலம் தனது பரிந்துரை வழியாக சிறைபட்டோருக்கு உதவ வேண்டும் .

Shanmugam Balamurugan balamuruganpucl@gmail.com

10:49 PM (5 minutes ago)

to me

POWER TO PARDON: AN ANALYSIS

In common parlance, to pardon means to forgive a person of his offence. The term 'pardon' has been defined as an act of grace, proceeding from the power entrusted with the execution of the law, which exempts the individual on whom it is bestowed upon, from the punishment the law inflicts for a crime he has committed. It affects both the punishment prescribed for the offence and the guilt of the offender. [2]

In other words, grant of pardon wipes off the guilt of accused and brings him to the original position of innocence as if he had never committed the offence for which he was charged. Under Indian law, the President of India and the Governors of States have been given the power to grant pardons, reprieves, respites or remissions of punishment or to suspend, remit or commute the sentence. The law governing grant of pardon is contained in Articles 72 and 161 of the Constitution.

Granting of pardon may be of two kinds.

Absolute -

Absolute pardon may blot out the guilt itself. It does not amount to an acquittal unless the Court otherwise directs. The accused is released permanently without requiring any condition to be fulfilled.

Conditional:-

Under this pardon, the offender is let off subject to certain conditions. The breach of these conditions will lead to revival of his sentence and he shall be subjected to the unexhausted portion of his punishment.

Jurisprudence of Granting pardon:-

The philosophy underlying the pardon power is that that “every civilized country recognizes and has, therefore provided for the pardoning power to be exercised as an act of grace and humanity in proper cases, without such a power of clemency to be exercised by some department or functionary of government, a country would be most imperfect and deficient in its political morality and in that attribute of deity whose judgments are always tampered with mercy." [3]

The pardoning power is founded on consideration of public good and is to be exercised on the ground of public welfare, which is the legitimate object of all punishments, will be as well promoted by a suspension as by an execution of the sentences.

Purpose of Granting Pardon :-

Pardon may substantially help in saving an innocent person from being punished due to miscarriage of justice or in cases of doubtful conviction.

The hope of being pardoned itself serves as an incentive for the convict to behave himself in the prison institution and thus, helps considerably in solving the issue of prison discipline.

It is always preferable to grant liberty to a guilty offender rather than sentencing an innocent person.

The object of pardoning power is to correct possible judicial errors, for no human system of judicial administration can be free from imperfections. [4]

Power of pardoning in various countries :-

The modern practice of pardoning find its origin in the British system in which it was a Royal Prerogative of the King to forgive. It also finds mention in the code of Hammurabi, a series of edicts that were developed in Babylon nearly 4,000 years ago. During the medieval period, pardon was extensively used as a method of reducing overcrowding in prisons during war, political revolt etc. In modern democratic countries, the power to grant pardon or clemency is vested in their executive heads.

USA -

The American Constitution gives the President the power to grant reprieves or pardons for offences against the USA, except in case of impeachment. However, this power is available only in case of violation of Federal law and pardon in the case of violation of a State law has to come from the Governor of the State concerned.

UK -

In UK, the Constitutional monarch can pardon or show mercy to a conviction on ministerial advice.

Canada -

In Canada, pardons are considered by the National Parole Board under the Criminal Records Act. [5]

India -

In India, the power to grant pardon is conferred upon the President of India and the Governors of States under Articles 72 and 161 of the Constitution of India.

Constitutional Provisions:-

Article 72 :

(1) The President shall have the power to grant pardons, reprieves, respites or remissions of punishment or to suspend, remit or commute the sentence of any person convicted of any offence—

(a) in all cases where the punishment or sentence is by a Court Martial;

(b) in all cases where the punishment or sentence is for an offence against any law relating to a matter to which the executive power of the Union extends;

Thus, Article 72 empowers the President to grant pardons etc. and to suspend, remit or commute sentences in certain cases.

Article 161 :

Power of Governor to grant pardons, etc, and to suspend, remit or commute sentences in certain cases The Governor of a State shall have the power to grant pardons, reprieves, respites or remissions of punishment or to suspend, remit or commute the sentence of any person convicted of any offence against any law relating to a matter to which the executive power of the State extends

The Article deals with the power of the Governor to grant pardons, etc, and to suspend, remit or commute sentences in certain cases. The Governor of a State shall have the power to grant pardons, reprieves, respites or remissions of punishment or to suspend, remit or commute the sentence of any person convicted of any offence against any law relating to a matter to which the executive power of the State extends. Thus, this Article empowers the Governors of States to grant pardon, reprieves, respites or remissions of punishment or suspend, remit or commute the sentence of a person convicted of an offence against a law relating to a matter to which the executive powers of the State extends.

Pardon as a mode of mitigating the sentence of the accused has always been a controversial issue for a long time. Those who reject pardon as an effective measure of mitigating circumstances argue that the power to pardon is often misused by the executive. There is a possibility that the convict may procure his release from prison by exerting undue influence on the executive authority. To avoid these flaws, in most of the countries, there is a provision for judicial review of the pardon granted in the event of grounds for pardon being found unsatisfactory.

Pardoning power under Judicial Review :

There has always been a debate as to whether the power of the executive to pardon should be subjected to judicial review or not. Supreme Court in a catena of cases has laid down the law relating to judicial review of pardoning power.

In Maru Ram v Union of India [6] , the Constitutional Bench of Supreme Court held that the power under Article 72 is to be exercised on the advice of the Central Government and not by the President on his own, and that the advice of the Government binds the head of the Republic.

In Dhananjoy Chatterjee alias Dhana v State of West Bengal [7] , the Supreme Court reiterated its earlier stand in Maru Ram’s case and said:

“The power under Articles 72 and 161 of the Constitution can be exercised by the Central and State Governments, not by the President or Governor on their own. The advice of the appropriate Government binds the Head of the state."

The Supreme Court in Ranga Billa case [8] was once again called upon to decide the nature and ambit of the pardoning power of the President of India under Article 72 of the Constitution. In this case, death sentence of one of the appellants was confirmed by the Supreme Court. His mercy petition was also rejected by the President. Then, the appellant filed a writ petition in the Supreme Court challenging the discretion of the President to grant pardon on the ground that no reasons were given for rejection of his mercy petition. The court dismissed the petition and observed that the term “pardon" itself signifies that it is entirely a discretionary remedy and grant or rejection of it need not to be reasoned.

Supreme Court once again in Kehar Singh v Union of India [9] reiterated its earlier stand and held that the grant of pardon by the President is an act of grace and, therefore, cannot be claimed as a matter of right. The power exercisable by the President being exclusively of administrative nature, is not justiciable.

In Swaran Singh v State of U.P. [10] , the Governor of U.P. had granted remission of life sentence awarded to the Minister of the State Legislature of Assembly convicted for the offence of murder. The Supreme Court interdicted the Governor’s order and said that it is true that it has no power to touch the order passed by the Governor under Article 161, but if such power has been exercised arbitrarily, mala fide or in absolute disregard of the “finer cannons of constitutionalism", such order cannot get approval of law and in such cases, “the judicial hand must be stretched to it." The Court held the order of Governor arbitrary and, hence, needed to be interdicted.

In the early case of K.M. Nanavati v State of Bombay [11] , Governor granted reprieve under Article 161 which was held unconstitutional as it was in contrast with the Supreme Court rulings under Article 145.

In a landmark judgment Epuru Sudhakar & Anr vs Govt. Of A.P. & Ors [12] , it was held by the Supreme Court that it is a well-set principle that a limited judicial review of exercise of clemency powers is available to the Supreme Court and High Courts. Granting of clemency by the President or Governor can be challenged on the following grounds:

The order has been passed without application of mind.

The order is mala fide.

The order has been passed on extraneous or wholly irrelevant considerations.

Relevant material has been kept out of consideration.

The order suffers from arbitrariness.

Now, it is a well settled principle that power under Articles 72 and 161 is subject to judicial review.

Process of granting pardon in India :

The process starts with filing a mercy petition with the President under Article 72 of the Constitution. Such petition is then sent to the Ministry of Home Affairs in the Central Government for consideration. The abovementioned petition is discussed by the Home Ministry in consultation with the concerned State Government. After the consultation, recommendations are made by the Home Minister and then, the petition is sent back to the President.

Difference between pardoning powers of President and Governor :

The scope of the pardoning power of the President under Article 72 is wider than the pardoning power of the Governor under Article 161. The power differs in the following two ways:

The power of the President to grant pardon extends in cases where the punishment or sentence is by a Court Martial but Article 161 does not provide any such power to the Governor.

The President can grant pardon in all cases where the sentence given is sentence of death but pardoning power of Governor does not extend to death sentence cases.

Pending cases of Pardon before the President of India :

It may be stated that as of July 2010, 21 mercy petitions involving 48 convicts' mercy petitions are pending before the President. [13] They include petitions filed by two accused in the former Prime Minister Rajiv Gandhi assassination case and a petition from 71-year old Shobhit Chamar who had killed an upper caste adversary in Bihar. Besides these, three mercy-appeals and petitions for pardon from four accused persons belonging to Veerappan’s gang for killing 21 policemen in 1993 and four Punjab terrorists accused of killing 17 people attending a wedding near Amritsar in 1991 and the mercy appeal of Sushil Maru accused of killing a five-year old girl in 1995 and three Dalits from Bihar convicted for massacring members of an upper caste organization are pending for disposal before the President.

Dhananjoy Chatterjee who was sentenced to death for the offence of rape and murder in 1990 and who had filed mercy petition to Governor of West Bengal was hanged after a long period of fourteen years when his clemency plea was finally rejected by President of India due to the delay in exercising of the pardoning power.

The mercy petition of Afzal Guru who had attacked Indian Parliament in 2001 and who was sentenced to death in 2004 is still pending since its filing in 2006. In June, 2010, the Ministry of Home Affairs has made recommendation to the President's office for rejection of the mercy petition. Due to the lethargy of executive coupled with political interest, his clemency plea has not been considered yet.

Conclusion :

The pardoning power of Executive is very significant as it corrects the errors of judiciary. It eliminates the effect of conviction without addressing the defendant’s guilt or innocence. The process of granting pardon is simpler but because of the lethargy of the government and political considerations, disposal of mercy petitions is delayed. Therefore, there is an urgent need to make amendment in law of pardoning to make sure that clemency petitions are disposed quickly. There should be a fixed time limit for deciding on clemency pleas.

Regarding the judicial review debate, pardoning power should not be absolute as well as Judiciary should not interfere too much in exercise of this power. As judicial review is a basic structure of our Constitution, pardoning power should be subjected to limited judicial review. If this power is exercised properly and not misused by executive, it will certainly prove useful to remove the flaws of the judiciary.

To export a reference to this article please select a referencing style below:

திங்கள், 30 ஜனவரி, 2017

மேலும் படிக்க »

வியாழன், 17 நவம்பர், 2016

சோளகர் தொட்டி ச.பாலமுருகனின் "பெருங்காற்று " நெஞ்சை உலுக்கும் (பெண்ணிய) கூருணர்ச்சி மிக்க சிறுகதைகள்!
*********************************************(*சந்தர மோகன்)
மாபசான், ஆண்டன் செகாவ், எர்னஸ்ட் எமிங்வே,ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ் போன்ற ஆளுமைகள் துவங்கி, பிரேம் சந்த், அம்ரிதா பிரீதம், மகாசுவேதா தேவி, தகழி போன்ற இந்தி,வங்க, மலையாள எழுத்தாளர்கள் வரையிலும் எழுதிய சிறுகதைகள் நினைவில் நின்றவை; புகழ்பெற்றவை.

வேறுபட்ட இலக்கிய பார்வைகள் கொண்டிருந்த போதும் கூட, 80 கள் வரையிலும், தமிழ் இலக்கியத்தில் புதுமைப்பித்தன், ஜெயகாந்தன், லா.சா.ரா, தி.ஜானகிராமன்,மெளனி, கு.அழகிரிசாமி, விந்தன், அசோக மித்திரன், கி.ராஜநாராயணன், அம்பை, வண்ண தாசன், வண்ண நிலவன் எனப் பலரும் தங்கள் சிறுகதைகள் மூலமாக கொடிகட்டி பறந்தனர்.

பிந்தைய கால கட்டத்தில் , பலரும் சிறப்பாகச் சிறுகதைகள் எழுதிய போதும், 'பல்கிப் பெருகிய பிரமாண்டமான நாவல் படைப்புகள் எல்லாம், சிறுகதைகளை ஓரங்கட்டி தமிழ் இலக்கியத்தை கைப்பற்றி விட்டன' எனக் கருதிக் கொண்டிருந்தேன்.

ஆனால், ச.பாலமுருகனின் சிறுகதைகள் தொகுப்பான பெருங்காற்று மனதை கலங்கடிக்கிறது; புயல் போல் தாக்குகிறது ; நாம் என்ன செய்யப் போகிறோமென மனசாட்சியை பிடித்து உலுக்குகிறது. "மனித மனங்களை பண்படுத்தும், மாற்றி அமைக்கும் ஆற்றல் சிறுகதைகளுக்கு உண்டு " என்பதை உணர்த்துகிறது.

எளிய மனிதர்களின் துயரகரமான வாழ்க்கை தான் பெருங்காற்று!
--------------------------------------------------------
பாலமுருகனின் கதைமாந்தர்கள் அடித்தட்டு எளியமக்கள், இராணுவம், காவல்துறை போன்ற அரசு வன்முறை உறுப்புகளாலும், ஆணாதிக்க வன்முறையாளர்களாலும் சீரழிக்கப்பட்ட பெண்கள், வீரப்பன், காஷ்மீர், பஞ்சாப் தீவிரவாதிகள் வேட்டைகள் என்ற பெயரில் நடைபெற்ற மோதல்களால் தங்கள் சொந்தங்களை, வாழ்க்கையை தொலைத்தவர்கள், மன்னராட்சியில் கணவனை இழந்த பழங்குடி அபலை, தமிழ் நாட்டில், எதிர்காலம் அற்ற ஈழ அகதிகளாக வாழ்பவர்கள்.பெண்களின் துயரங்கள் கூருணர்வுடன் விளக்கப்படுகின்றன. ஆலைக்கு நிலம் கொடுத்ததால் இடம்பெயரும் ஏழை விவசாயி, ஆரம்ப பள்ளி ஆசிரியர் கூட கிடைக்க தடுமாறும் பழங்குடி கிராமம், சித்தாப்பாவின் நிலவெறிக்கு பழிதீர்த்த அப்பாவி இளைஞன் என அனைவரும் எளிய மனிதர்கள், பலவீனமானவர்களின் குரல்கள்..பெருங்காற்று ஆக, சூறாவளியாக ஓலமிடுகிறது.

எளிமையான எழுத்து நடை, கச்சிதமான சொற்பிரயோகம், வட்டாரத்தில் நிலவும் பண்பாடுகள், கலைகள் (ஒட்ட நாடகம் ) என வரலாறு புனைவுகளாக வெளிப்படுகிறது.

மக்கள் இலக்கியம்!
----------------------------------
கிளாரா ஜெட்கின் உடனான உரையாடலில் " கலை இலக்கியம் மக்களுக்குரியது...இலக்கியம் மக்களின் உணர்வெழுச்சிகளை, சிந்தனை ஓட்டங்களை, மன உறுதிகளை ஒன்றுபடுத்தி அவர்களை வாழ்வில் உயர்த்த வேண்டும் " என்றார், லெனின்.

தொகுப்பில் உள்ள பெரும்பாலான கதைகளும் தீவிரத் தன்மை கொண்டவை தான்.

சந்தன வீரப்பன் வேட்டை என்ற பெயரால் வன்புணர்ச்சிக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட, விதவைகளாக்கப்பட்ட பெண்களின் வேதனைகள், வெள்ளைக்கார சர்வேயர் ஸ்மித்தின் மனசாட்சியை உலுக்கும் கணவனை இழந்த பழங்குடிப் பெண்ணின் ஓலம், காஷ்மீரில் தொலைந்து போன குலாமை தேடி அலையும் மனைவி் மற்றும் தாயின் துயரம், பஞ்சாபில் இராணுவ வேட்டையில் மகனை இழந்து புத்தி பேதலித்து அலையும் வயதான தாயின் அவலம், எதிர்காலம் இல்லாத ஈழ அகதிகள் முகாமில் இறக்கும் மலரின் சோகம் என, சிறுகதை தொகுப்பு நெடுக பெண் இனத்தின் வேதனை, வலி தெரிகிறது.

பெருங்காற்று கலக குரல் :-
----------------------------------------------
வீரப்பன் வேட்டையில், காவல்துறை கொட்டடிகளில் பிடித்து, வரன்முறையற்ற வன்புணரச்சியால் சீரழிக்கப்பட்ட வள்ளி,செம்பியின் அவமானங்கள், வலிகள், புதியதொரு வாழ்க்கையிலும் பிடித்தாட்டும் சந்தேகம், வேதனை மிக்க வாழ்வு, வரலாறு தான் பெருங்காற்று. வள்ளியை வார்த்தைகளால் கொன்ற அம்மா, விலகிப் போகும் குழந்தைகள், வன்புணர்ச்சி வேட்கையோடு துரத்தி அனுபவித்து ஆணாதிக்க வெறியர்கள் செய்யும் கொலை, தனது மார்பகங்களை திறந்து காட்டி ஆணாதிக்கத்திற்கு எதிராகத் தாண்டவம் ஆடும் செம்பியின் கலகம் - தமிழ் சமூகத்தின் கூட்டு மனசாட்சியை உலுக்கி எடுக்கிறது.

பெண்கள் மீது சமூகத்தின் பல்வேறு தளங்களிலும் தொடுக்கப்படும் வன்முறை களின் வலிகளை, பெரும் பாரமாக இறக்கி வைத்து விட்டார், பாலமுருகன். நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

மாக்சிம் கார்க்கி சொன்னார் :-
" கலை இலக்கியம் இன்றைய வாழ்வை மட்டும் சுட்டிக் காட்டினால் போதாது. நாளைக்கு அவன் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதையும் சித்தரித்துக் காட்ட வேண்டும் "

பாலமுருகன் வெற்றி பெற்றுள்ளார். அவரது சிறுகதைகளான 'பெருங்காற்று' க்கு தமிழ் சிறுகதை உலகில் நீங்காத இடம் உண்டு. வெளியீடு; நியு செஞ்சூரி புக் ஹவுஸ், சென்னை. விலை 120,

வியாழன், 1 ஜனவரி, 2015

எழுத்தாளர் பெருமாள் முருகனின் படைப்பு சுதந்திரம் காப்போம்!

எழுத்தாளர் பேராசிரியர். பெருமாள் முருகனின் 2010 ல் காலச்சுவடு பதிப்பகத்தின் மூலம் வெளிவந்த நாவலான மாதொருபாகன் என்ற நாவலை தடை செய்யவேண்டும் என இந்துத்துவா சார்பு அமைப்பு நாமக்கல் மாவட்டம் திருச்சங்கோட்டில் ஆர்பாட்டம் செய்தும் , பெருமாள் முருகனின் மீது நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் எனக்கூறி அவரின் புகைப்படத்தை கிழித்து அவமரியாதை செய்துள்ளது. மேலும் அவரின் தொலைபேசியில் அவரை அழைத்து இழிவாக பேசி அவருக்கு பலவகையில் அச்சுறுத்தல் செய்துள்ளனர். இந்த நடவடிக்கையினை மக்கள் சிவில் உரிமைக்கழகத்தின் 28.12.2014 தேதி காரைக்குடியில் கூடிய மாநில செயற்குழுக்கூட்டம் வன்மையாக கண்டிக்கின்றது.
எழுத்தாளர் பெருமாள் முருகன் திருச்சங்கோடு பகுதியில் பிறந்தவர் . திருச்சங்கோடு பகுதியில் உள்ள மக்களின் கதைகளை தனது புனைவுப்படைப்புக்கு ஆதரவாக வைத்து திருச்சங்கோடு பகுதிக்கு பெருமை சேர்த்து வருபவர். மேலும் சமூக சனநாயக இயக்கங்களுக்கு ஆதரவாக குரல் கொடுப்பவர். இவர் சமீபத்தில் நாமக்கல் ஆட்சியராக இருந்த திரு.சகாயம் அவர்களின் சீறிய மக்கள் பணியினை தனது சகாயம் செய்த சகாயம் என்ற கட்டுரை படைப்பில் வெளிப்படுத்தியும் உள்ளார். மேலும் பல்வேறு நாவல்கள், சிறுகதைத்தொகுப்புகள் என அவரின் படைப்பு உலகம் அமைந்துள்ளது.
நாவல் வெளிவந்து நான்கு வருடங்களாக அதனை படித்த எந்த வாசகருக்கும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தாத திருச்சங்கோடு தேர்திருவிழா சமயம் முன்னொரு காலத்தில் குழந்தையில்லாத பெண் சூல் கொள்ளவேண்டி ஒரு தொன்மம் சார்ந்த பதிவுவான , திருச்செங்கோடு தேர் நோம்பியின் பதினாலாவது நாள் திருவிழாவிற்கு அனுப்பப்படுவது, அது நிலபிரபுத்துவ சமூகத்தினால் அவளுக்கு அளிக்கப்பட்ட மறைமுகமான சலுகையாகவும். அதனால் உருவான பிள்ளை தெய்வத்தின் குழந்தை என்று நம்பப்பட்டதாகவும் நாவலில் போகின்ற போக்கில் உள்ள பழங்கால தொன்மத்திற்காக பிற்போக்கு இந்துத்துவ அடிப்படைவாத கூட்டம் வேண்டுமென்றே உள் நோக்கத்துடன் எழுத்தாளர் பெருமாள் முருகனுக்கு அச்சுருத்தல்களை உருவாக்கியுள்ளது. எழுத்தாளரின் முழு படைப்பையும் படிக்காமல் ,அந்த முழு படைப்பு வெளிப்படுத்தும் கருத்தை உள் வாங்காது, துண்டாக அவசர கதியில் ஒரு சிறு தகவலை எடுத்துக்கொண்டு கருத்து கூறக்கூடாது என்பதை உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புகள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. ( Director General, Directorate General of Doordarshan v Anand Patwardhan AIR 2006 SC 3346,) எழுந்துள்ள இந்த பிற்போக்காளர்களின் எதிர்ப்பு கருத்து சுதந்திரம் ,படைப்பு சுதந்திரத்திற்கு மற்றும் தனி மனித சுதந்திரத்திற்கு எதிரானது. கருத்து சுதந்திரம்,மாற்று கருத்து என்பதே நமது சனநாயக சுதந்திரத்தின் அடிப்படையாகும்.
நமது சமூகம் பல்வேறு தரப்பட்ட கலாச்சாரம் மற்றும் தொன்மங்களை கொண்டது. இந்த தொன்மங்களின் கூறுகளை மறைத்து ஒற்றை இந்துத்துவா அரசியல் கருத்தாக்கத்தை உருவாக்க எண்ணுவது நமது வேர்களை இழப்பதற்கு சமமானதாக கருதவேண்டும்.
எழுத்தாளர்கள் , ஓவியர்கள் மற்றும் கலைஞர்களை அச்சுருத்தி அதன் மூலம் மலிவான விளம்பரம் பெற பிற்போக்கு சக்திகள் தொடர்ந்து இது போன்ற முயற்சிகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றன. எழுத்தாளரின் படைப்பிற்கு மாற்று கருத்து உள்ளவர்கள் உரிய தரவுகளுடன் தங்களின் மறுப்பை தெரிவிக்கலாம் அல்லது அந்த படைப்பை அவர்கள் புறக்கணிக்கலாம் ஆனால் சனநாயக சமூகத்தில் எழுத்தாளரை அச்சுருத்துவதும் அச்சுருத்துகின்றவர்கள் மீது உரிய சட்ட நடவடிக்கை எடுக்காமல் காவல்துறை வேடிக்கை பார்ப்பதும் கண்டணத்திற்குரியது.
மக்கள் சிவில் உரிமைக்கழகம் எழுத்தாளர் பெருமாள் முருகனின் சனநாயக உரிமையினை பாதுகாக்க உரிய நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் என வேண்டுகின்றது. மேலும் படைப்பாளர்கள் மீதான இந்துத்துவ பிற்போக்கு சக்திகளின் இந்த அச்சுருத்தல்களுக்கு அடிபணியாது கருத்துரிமையினை நிலை நிறுத்த , அது தனது தோழமை மற்றும் ஆதரவினை வழங்குகின்றது.
ச.பாலமுருகன்

செவ்வாய், 25 நவம்பர், 2014

PUCL’s Fact Finding report on Tirupur town Nigerians issue (SOUTH- INDIA)

22.11.2014 PUCL’s Fact Finding report on Tirupur town Nigerians issue (SOUTH- INDIA)

Tirupur Town known as the Dollar City of Tamil Nadu is famous for its hosiery garments trade throughout the World. The city is a cosmopolitan city with versatile culture.Adding to its versatile nature it accommodates people from foreign nations too.There are Nigerian and African Migrants who are also indulged in hosiery garments trade here at recent times. Localities of Royapuram area have alleged that the Nigerian youths, are involving in creating ruckus and becoming a menace to the women residing in Royapuram Area. Consequent to these allegation the local landlords have decided not to rent dwellings to the african nation and outcast them from the area. In this connection the PUCL decided to constitute a fact finding team to explore the truth behind the issue..The team visited the Tirupur town on 30^th August and 3^rd October 2014.

Members of the Fact finding team were

1. S. Balamurugan(Advocate), State General Secretary, Peoples Union for Civil Liberties, Tamilnadu & Pondicherry.

2.Ezhil Subramaniyam, Social Activist, Tirupur.

3.D.Sekar Annadurai(Advocate), District Secretary, Peoples Union for Civil Liberties, Coimbatore District.

4.M.Balachander, (Advocate), District President, Peoples Union for Civil Liberties, Coimbatore District.

5.R.Eswaran, Tamilnadu progressive writer and artist association.(Tamilnadu murpoku ezhuthaalar mattrum kalaignargal sangam) Tirupur.

6.Prof. L.Ganapathy Murugan, District Co-Ordinator, Peoples Union for Civil Liberties,Cuddalore District.

Personal Interview Committee

1. P.Ganesan,Royapuram, Tirupur.(Gandhi Peoples Movement)

2. Balasubramaniyam, Businessman,Raayapuram,Tirupur,

3. Kannan, South Street, Tirupur.

4. Antony, Nigerian, Hosiery Merchant,Katharpettai,Tirupur.

5. Abina Betrik, Nigerian Social Welfare and Banian Merchants Association.

6. Kezhichi,Nigerian,Nigerian Catholic Youth Society, Tirupur.

7. S.Jeyachandiran,Asst.Commissioner Of police,Tirupur.

8. Rev.Edward, …………….Catholic Church,Tirupur.

9. A.Sundaram,President,Second Quality Banian Export Association, Kaatharpettai, Tiruppur.

10. Kumar, President, Second Quality Banian Export Association, Kaatharpettai, Tiruppur.

11. Thooyavan,Media person,Tirupur.

Nigeria had once been a British Colony in the African Continent like India in the Asia, The federal republic of Nigeria with majority of Islamic in the north and Christian population in the south, consists of 36 states as a whole. It is the most populated in Africa and gets Seventh place in the World population. It has close contact with India. About 10% of India’s demand in fuel is carried out from the import of crude oil from this country. The value of Nigerian trade with India is also estimated about 10 billion dollars in a year. It is also estimated that nearly 5 lakhs of Indian emigrants to Nigeria and about 50,000 Nigerian immigrants in India, and most of them are settled at Goa.

The underlying facts behind the Anti-Nigerian Agitation

The first and the best quality of hosiery garments have been exported to the developed countries of Europe and the U.S.A sometimes the rejected and damaged items from the exported commodities are returned and brought back to the local markets for sale. Such items known as 'second sale' are sold in the Katherpet area near Tirupur Railway Station. The Nigerians, who came here for the procurement of such items, became retailers at the beginning and began to export these items to their Country in due course. Later, they started producing hosiery garments and exported it to their Country themselves. The people who came with business visa settled in the rented houses and continued their business in the areas like Katherpet and Royapuram in Tirupur. Such 'second sale' business are prevalent still in this region. During such stay nigerians are charged usually exorbitant rent. They are indeed paying two are three times more than the rent paid by the local residents. Meanwhile, It was reported by the local news media about the Nigerian youths indulging in to the illegal activities since 2012. Smuggling of narcotize drugs through courier services, alleged to be attacking a special police Sub-Inspector of the North police station at Tirupur in 2014 and arrest the Nigerian violating the visa period are some of the charges against them. Samson, a Nigerian youth who was arrested said to have misbehaved with woman in the south street of Royapuram on August 2014. Soon the a section of local residents of the area along with local political groups resolved and issued a notification to all the house owners to evacuate the Nigerians . In Continuation of these events the Daily Thanthi newspaper carried a report under the heading “Women and the sexual harassment by the Nigerians” on 21.08.2014, Raj T.V Tamil channel also gave an abridged news as the Nigerians were involving in immoral activities in Tirupur. As a result the Committee of the PUCL organized an investigation in these areas to find the real happenings.

Objectives of the Committee

The main objective of the committee are to find out whether the Nigerians were involved any illegal activities as alleged by some local groups and media, to identify their social conditions, to trace the the problems as they are considered foreign nationals particularly third world developing countries and to recommend the ways and means for their honesty and dignity, Respect and social solidarity.

Impeachments against the Nigerians

The complainants of the area accused of the Nigerians of consuming liquor open places and altercate cruelly among themselves and also with the common folk. They are also blamed of rash driving in two wheelers.

Encyclopedia Britannica refers to the cultural background of the Nigerian as well. Liquor consumption, Night resorts are the order of their country except the Islamic area where prohibition is in practice. Festivals are celebrated as a part of their life right from the birth till the marriage of a person. Moreover, seafood, Beef, Meat and Chicken are important food of protein sources in their life.

Every one known’s that liquor consumption even in the common places has become quite obvious in the society and addition to liquor consumption is increasing every year in Tamilnadu. One can find the increases in the sale of liquor and number of consumers in Tirupur every year.Besides the team did not find any materials that substantiated that Niegerians consume liquor always in open places. Besides in Indian society caste persists as an important socio-psychological phenomenon in which popular belief among the local residents that Beef is consumed by mostly by untouchables known as dalits and muslims. So the age old social stigma on beef food reflecting against Niegerian. Despite, the Nigerians are criticized of having all these habits. The physical appearance, their articulation and gesture of the Nigerian folk are seem to be frightful and averse to the native people of the area. The Black complexion of these Niegerian is matter for the native people of diversified caste, creed in the social order of locality.

Apart from these, the fear among the local second quality hosiery garments ( banian) merchants on the emerging status of the Nigerians into producers, these merchants are jittery of their future due to these fellow foreigners. It is to be remembered that the North Indian had already invested huge capital in this trade and they became equally competitive to the local merchants, thus, it is studied by the committee that major pent of the trade had already been in the hands of the rich north Indian business men. Hence, the local merchants understood the Nigerian as their challenging force. This economic factor led the local merchants to uproot the Nigerians from there. They compelled these foreigners to quit the area on December 2013. These foreigners are also seen back to the business by paying exhobirant rent for their shops. This business competition continued between the local traders and the Nigerians which lead to dissonance with Nierians. It is also found by the committee that there is Xenophobia like attitude among the townsfolk in Tirupur which results in hostility .

The fact finding team understood that Nigerians in Tirupur does not involve in any conflicting terms with local people and however are willing to maintain a cordial relationship with local police. On 19.8.2014 after police filed case against one Mr.Samason a Nigerian nation,alleged to have misbehaved with a woman, was arrested with the help of the 'Tirupur Nigerian community welfare and garment trade association' who facilitated the arrest by helping the police to fix his whereabouts.

The committee unravelled through the facts to find that the Print and visual Media are reportin baseless information about the Nigerians in this area. The message in the Daily Thanthi on 21.08.2014 and the documentary in the Raj T.V. Channel are such instances. The committee extends to shares its view to consider the matter in future. The Press should understand the impact and reliability of the News before publishing it. The Media's social responsibility plays a significant role in maintaining harmony in the society. The stereotyped and portrayal of Niegerians in negative light insinuates a preconceived notion on all Africans and will have far fetching repercussion on the African migrants.

The committee also observed that the some Nigerians were treated disrespected manner without any reason by the local resident. Mr.Kellichi, a Nigerian in Tirupur also shared his experience in this regard.

The team also interacted with police official who opined that no law and order issue aroused in city by Nigerians.

The persecution of Africans has become a common phenomenon in India. These people are facing the racial discrimination in states like Goa, Delhi and Chandigar. Yanic Nipadagamya, a Burudi student of Jalander Lovely Professional University of Punjab was brutally beat by his own mates and he succumbed to injuries in the year 2012 and the same was reported to the chief Minister of Punjab State by the parent of the victim. The Police did not take any action on this case on account of the influential family background of the students. This dreadful event made the other students from African countries such as Burundi, Nigeria, Zambia, Congo, Rwanda, Tanzania horror stricken in the state of Punjab. The African Students studying in the deemed Universities in places like Jalendur and Bakwara of Punjab also feel that they are discriminated even though they pay the fees two or three times more than the native students.

Another event (October, 2013) Telecast in the Media is the murder of the Nigerian in Banaji at Goa. When the Africans in road rocko, Goa's Art and Culture Minister Dayanand Mandrekar called Nigerians a "cancer" and said their actions were detrimental to the tourism industry; though he retracted the statement and apologised. After the riots, Goa's Chief Minister Manohar Parrikar ordered police to find and expel Nigerians living illegally in Goa and Goan MLA Shantaram Naik said: "Nigerians misuse education schemes, violate the Foreign Exchange Management Act (FEMA), indulge in the drug trade and yet try to boss over Goans, which no civilised society would tolerate." Some signs read "Say No to Nigerians" and others were said to have resolved not to rent out apartments to Nigerians. The Media also expressed the news about the denial of renting houses and hiring two wheeler to these foreign citizens.

Yet another incident is that there were three Nigerian youths severely assaulted by a mob of Delhi at Rajiv Chowk Metro Railway station on September 2014. Events of such kind have made the Nigerian to think that they are ill-treated and discriminated in India.

On 8.3.2014 when Nigerian High commissioner Mr. Ndubuisi Vitus Amaku visit to Thirupur to interact Niegerian people to understand problem facing them,then he asked their citizens to respect tamil culture and live harmony with local people. He appealed the Indian to treat his citizens in a kind manner. In the wake of Niegerian discriminate incidents in india ,their Administrative Mr.Attache Jacob Nwadibia an officer in the Nigerian embassy has warned that if this kind of situation remains unchanged in India, it would result bad effect to the Indian residing in his country. It is realized that this statement would wise the question of international diplomacy.

Recommendations of the committee

1. The central and state governments to take measures to the racial discrimination in terms of colour and physique and to prepare action plans practices for social solidarity following the guidelines of U.N.O. i.e. Action Plan of Vienna Declaration of 1993 and world Conference Against Racism, Racial Discrimination, Xenophobia and Related Intolerance of 2001.

2.Article 21 of Our Constitution has been guaranteed personal liberties and rights to the foreign citizens too. Hence the governments and society to ensure to protect dignity of Nigerians in India.

3.Action Plans are to be formulated for the Justifiable and wealthy business atmosphere between the Nigerian folk and local folk. A working committees are to be set up with the joint action of both groups and officers to execute harmony and plans.

4.The Government must discourage the restrictions of the local residents refuting rental houses and shop building for the Nigeriens business men who are pursuing the free and fair business.

5.The Government must involve in the matters of rental building for the Africans especially the Nigerians. It should to control the multiplying nature of rent since it is considered contrast to the fair rental policy of the government.

6.Organizations are to be created for the foreigners to keep touch continuously with the state so that their grievances would be redressed. It would restrict the illegal activities and the foreigners would act according to the Indian Law.

7.Moreover, these foreigners are to be provided with the right to have relations with the embassies and to know the guidelines of the Vienna Convention on Consular Relations of 1963. So as to make them understand the legal measure for and against them. The Police Department and the officers are also to be aware of these guidelines

8.We implore the localities to accept people who come from different cultural background by not asserting the right over their culture.

9.India have been hosts to large scale migration prudently opted for multiculturalism.

10.Respecting one's culture in a multi cultural society paves way for harmonious existence of human values.

These are the recommendation of the Committee especially to the affected Nigerians in the entire country in General and Tamilnadu in particular.

Yours

S.Balamurugan,General secretary PUCL Tamilnadu&Pondy